تحلیل نوع دیفرانسیل ویلچر برقی: راهنمای عملی برای انتخاب بین محرک جلو و محرک عقب

ملاحظات کلیدی در مورد عملکرد فرمان و سازگاری با سطح جاده

دایور چرخ جلو: انتخابی عملی برای غلبه بر زمین‌های پیچیده

صندلی‌های چرخ‌دار برقی با دایور چرخ جلو، چرخ‌های محرک با قطر بزرگ را در قسمت جلو قرار می‌دهند و چرخ‌های هدایت‌کننده کوچک‌تری در عقب دارند. این طراحی باعث تماس اولیه با موانع می‌شود و اندازه‌گیری‌های واقعی نشان می‌دهد که موفقیت یک صندلی چرخ‌دار با دایور چرخ جلو در عبور از لبه پیاده‌رو به ارتفاع ۵ سانتی‌متر تقریباً ۲۵٪ بیشتر از صندلی چرخ‌دار با دایور چرخ عقب است. این طراحی به‌ویژه برای زمین‌های پیچیده بیرونی مانند جاده‌های خاکی و شیب‌های ملایم مناسب است.

با این حال، طراحی محرک جلو محدودیت‌های قابل توجهی نیز دارد: نیاز به شعاع پیچش بزرگ‌تری دارد و هدایت در لانه‌هایی با عرض کمتر از ۱٫۲ متر اغلب مستلزم تنظیمات متعدد است. هرچند کاربران ممکن است هنگام پایین آمدن از تپه‌ها کمی تمایل به جلو را تجربه کنند، اما مدل‌هایی که استانداردهای ایمنی ISO را رعایت می‌کنند، دارای دستگاه ضد غلت هستند و این خطر قابل مدیریت است.

این نوع ویلچر به ویژه برای دو سناریو مناسب است: اول، کاربران در مناطق دارای زمین شیبدار، مانند توپوگرافی کوهستانی جنوب شرق آسیا یا خیابان‌های سنگ فرش‌کاری شده شهرهای باستانی اروپا؛ و دوم، کاربران در مناطق با سیستم‌های بهداشتی شهری کمتر توسعه یافته، که توانایی قوی آن در عبور از موانع می‌تواند حفره‌ها یا سرویس‌های ناهموار را پوشش دهد. محرک عقب: گزینه‌ای روان برای تردد در شهر.

محرک عقب، گزینه غالب در بازار (که بیش از ۷۰٪ را تشکیل می‌دهد)

از محرک پشتی ترکیب‌شده با چرخ‌های فرمان جلو استفاده می‌کند. مزیت آن در پایداری حرکت در خط مستقیم نهفته است—قرارگیری چرخ‌های محرک در قسمت عقب، خطر تغییر مرکز ثقل وسیله نقلیه را کاهش می‌دهد. آزمایش‌ها نشان می‌دهند که هنگام پیچیدن با سرعت یکسان، مدل‌های دارای محرک پشتی زاویه واژگونی ۳ تا ۵ درجه کمتری نسبت به مدل‌های دارای محرک جلو دارند.

چابکی فرمان نیز مزیت دیگری است. محرک پشتی اجازه می‌دهد تا چرخ‌های جلو فقط وظیفه فرمان را بر عهده داشته باشند و این امر باعث کاهش شعاع دور زدن در محیط‌های داخلی مانند قفسه‌های سوپرمارکت یا راهروهای بیمارستان می‌شود. با این حال، توجه داشته باشید که دور زدن تیز روی سطوح لیز و یخی ممکن است باعث کمی لغزش چرخ‌های عقب شود؛ بنابراین توصیه می‌شود از سیستم کنترل الکترونیکی ضدلغزش استفاده شود.

کارایی محرک خلفی به‌ویژه در شرایط استفاده شهری با فراوانی بالا آشکار است: پیاده‌روهای هموار در جوامع بازنشستگی اروپا و آمریکا و فضاهای داخلی مانند ترمینال‌های فرودگاهی، از محیط‌های مورد پسند این نوع وسیله نقلیه هستند. برای کاربران روزانه حمل‌ونقل عمومی، ورود و خروج آسان آن از آسانسورها به‌طور قابل توجهی پیچیدگی عملیاتی را کاهش می‌دهد.